
Σε μια συμβολική κίνηση, μην αγοράσετε τίποτα για μια ημέρα.


Τί είναι η περιπέτειά μας; Γιατί; Για ποιους;
Έχουμε παρατηρήσει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν την οπτική που υιοθετούμε. Οι ίδιες ερωτήσεις υποβάλλονται: «Με τα πόδια!;!» , «Για ένα έτος!;!», «Μόνες σας!;!»… Επίσης λέγεται ότι ανήκουμε σε κάποια σκοτεινή οργάνωση, σε ομάδα σπουδαστών ή ότι είμαστε προσκυνητές! Το τελευταίο θα ήταν το πιο κοντινό στο σχέδιό μας, δεδομένου ότι ο στόχος ενός προσκυνήματος είναι μια εστίαση στον εαυτό, μια εσωτερική αναζήτηση.
Η περιπέτειά μας είναι προσωπική, την ονειρευτήκαμε, την φανταστήκαμε, και την πραγματοποιούμε.Ζούμε με τον Ήλιο, ξαπλώνουμε να κοιμηθούμε το ηλιοβασίλεμα, ξυπνάμε την αυγή, ακολουθώντας τον φυσικό ρυθμό των εποχών, νιώθοντας το κρύο στα πόδια μας, τη βροχή να στάζει στο πρόσωπό μας και ο ήλιος μας κάνει να συνοφρυωνόμαστε. Ξαναδενόμαστε με τη Φύση, μη κλείνοντας τα μάτια μας σε αυτό το μέρος της ύπαρξης!
Αυτή η κοινωνία μας αρρωσταίνει, επειδή όλα κινούνται τόσο γρήγορα, οι διαφημίσεις μας κάνουν να ονειρευόμαστε τρομερούς πλαστούς «ειδυλλιακούς» κόσμους!Ωθούμαστε να πιστέψουμε στο φυσικό και το υπερφυσικό, υποστηρίζοντας το ελληνικό Όλον! Για να ξαναδεθούμε με αυτές τις πρωταρχικές αξίες, έχουμε επιλέξει μια στενή προσέγγιση των Wandervögel. Δεν είναι το πρότυπό μας, αλλά αναγνωρίζουμε τις ομοιότητες με το γερμανικό κίνημα νεολαίας ενάντια αστικό πνεύμα, περί το 1914. Είναι ένας καλός τρόπος να ενσωματώσουμε τις αξίες μας!
Το ήθος των Wandervögel χαρακτηρίζεται από ένα Völkisch πνεύμα (σύνθετη έννοια που σημαίνει ταυτόχρονα «τοπικιστικό», «παραδοσιακό», «εθνικό» και «αγροτικό»), από τη συντροφικότητα, την ελευθερία και την επανάσταση ενάντια στο αστικό πνεύμα. Οι νέοι Γερμανοί τότε επίσης βρήκαν μια ορισμένη οικολογική σύλληψη του κόσμου, την επιθυμία για μια απλή ζωή, υγιή και κοντά στη φύση, απορρίπτοντας τον κόσμο των πόλεων και των τεχνητών αξιών, που αλλοτριώνουν τη νεολαία και έχουν κάνει τα άτομα να ξεχάσουν την ουσία των πραγμάτων και της φύσης.
Οι δύο κοπέλες αναχώρησαν από το Mont Ventoux της Γαλλίας κατά την φθινοπωρινή ισημερία, στις 21 Σεπτεμβρίου. Έφτασαν στη Ρώμη, όπου επισκέφτηκαν συναγωνιστές, στις 15 Νοεμβρίου και υπολογίζουν να είναι στην Πάτρα στις 25 του μήνα. Θα αφιερώσουν ολόκληρο μήνα για να επισκεφτούν τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς τόπους της Πελοποννήσου και της Στερεάς Ελλάδος, υπολογίζοντας να φτάσουν στους Δελφούς για το χειμερινό ηλιοστάσιο, στις 21 Δεκεμβρίου. Στην συνέχεια Θερμοπύλες και Θεσσαλονίκη, απ’ όπου θα πάρουν το τραίνο για Βουλγαρία και μετά Ρουμανία, ώστε ν’ αναπληρώσουν τον χρόνο που θα επενδύσουν στην Ελλάδα. Οι άλλοι σταθμοί του οδοιπορικού τους θα είναι Ουγγαρία, Σλοβακία, Αυστρία, Τσεχία, Γερμανία, Δανία, Σκωτία, Ιρλανδία και υπολογίζουν ότι τον Ιούνιο θα είναι ξανά στην Γαλλία.

ΚΡΑΤΟΣ:
"Σε πολλές περιπτώσεις τα σύνορα των κρατών προήλθαν απο ένοπλες συγκρούσεις και χρησιμεύουν στο ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΑΠΟ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΟΥΝ."
"Το Ελληνικό κράτος έχει πάρει κάποια μέτρα που ενισχύουν την κοινωνική ενσωμάτωση όμως......Παρόλα αυτά υπάρχουν θέματα πρός διευθέτηση κυρίως αυτά που αφορούν την εφαρμογή σχετικής νομοθεσίας στην πράξη και την εξασφάλιση της υποδομής για την ουσιαστικότερη ενσωμάτωση ΟΛΩΝ ΟΣΩΝ ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ."
"Ο Εθνικισμός ορίζεται ως η φανατική εξύμνηση κάθε όψης της εθνικής ζωής(;) καθώς και η υποτίμηση και καταπολέμηση καθε ξένου στοιχείου(;)....στο όνομα του μπορεί κάποιος ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΤΟ ΦΙΛΟ ΤΟΥ,ΤΟ ΓΕΙΤΟΝΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥ."

Οργανωμένο κύκλωμα Νιγηριανών που εκμεταλλευόταν νεαρές κοπέλες από τη Νιγηρία, τις οποίες υποχρέωνε να εκδίδονται με απειλές ...μαγείας, αποκαλύφθηκε ύστερα από έρευνα του Τμήματος Καταπολέμησης Εμπορίας Ανθρώπων της Ασφάλειας Αττικής.Όπου ένας προσεκτικός αναγνώστης διαπιστώνει τα εξής:
Οι αστυνομικοί συνέλαβαν μια 20χρονη Νιγηριανή με ελληνική υπηκοότητα και ταυτότητα, ενώ αναζητείται ο σύζυγός της, επίσης νιγηριανής καταγωγής με ελληνική υπηκοότητα, ως μέλη του κυκλώματος σεξουαλικής εκμετάλλευσης των γυναικών.
Οπως προέκυψε από την έρευνα, οι δύο κατηγορούμενοι είναι μέλη του κυκλώματος που "στρατολογούσε" γυναίκες στη Νιγηρία, οι οποίες ήταν σε δεινή οικονομική κατάσταση, τις έφερναν στην Ελλάδα, μέσω Τουρκίας, και στη συνέχεια ασκώντάς τους σωματική βία και με το φόβητρο της μαύρης μαγείας τις εξέδιδαν, απαιτώντας συνολικά 80.000 ευρώ από την καθεμία προκειμένου να τις αφήσουν ελεύθερες.
Το κύκλωμα δραστηριοποιείτο στην εκμετάλλευση των γυναικών εδώ και δύο χρόνια, και σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, είχε φέρει περισσότερες από 40 νεαρές Νιγηριανές και από τη σεξουαλική εκμετάλλευσή τους είχε αποκομίσει πάνω από 180.000 ευρώ, χρήματα τα οποία οι δύο κατηγορούμενοι τα έστελναν στο εξωτερικό σε συνεργάτες τους, μέσω τραπεζών.
Σε πέντε από τις γυναίκες που εκμεταλλεύονταν οι σύγχρονοι δουλέμποροι παρασχέθηκε από την Αστυνομία άμεση αρωγή και προστασία και κινήθηκαν οι απαραίτητες διαδικασίες, προκειμένου να χαρακτηριστούν θύματα εμπορίας ανθρώπων.

Αντιγράφουμε από το πρώτο μήνυμα του blog της, τον Απρίλιο του 2007:Κοιτάζω ακόμα και εκείνους που πάνε στην αγορά με άδειες σακούλες, και που αργότερα επιστρέφουν χωρίς να τις έχουν γεμίσει. Έχω και εγώ μια άδεια πλαστική σακούλα, μόνο που την δικιά μου την έχω τυλιγμένη προσεκτικά στην τσέπη μου, για να μην φαίνεται οτι με έχει αφανίσει το σύστημα, οτι δεν έχω να φάω, οτι κάθε μέρα συζητάμε στην γειτονιά αν το κοτόπουλο επιτέλους θα μπεί στο δελτίο…
Και εκεί, ανάμεσα σε φαντασιώσεις μαύρων όρνεων που πετούν πάνω απο την πλατεία της Επανάστασης, και τον προβληματισμό μου για το πώς θα καταφέρω να γεμίσω την πλαστική σακούλα, μου ήρθε η πιό επικίνδυνη ιδέα που είχα στα τριανταδύο μου χρόνια. Μάλλον επιρρεάστηκα και απο την τρέλα της Άνοιξης…Στα πλήκτρα του παλιού μου λάπτοπ, -το οποίο αγόρασα πριν έξη μήνες απο κάποιον που μάζευε λεφτά για να αγοράσει μηχανοκίνητη βάρκα και να περάσει νύχτα απέναντι στο Μαιάμι- αρχίζω να γράφω. Δυστυχώς ο μικρός αυτός Μαγγελάνος δεν κατάφερε ποτέ να συγκεντρώσει όλα τα χρήματα, πάντως εγώ είχα ήδη αγοράσει το λάπτοπ. Ξεκινάω, λοιπόν, γράφοντας κάτι ανάμεσα απο κραυγή και ερώτηση. Δεν ξέρω καν αν αυτό είναι το πρώτο μου μήνυμα, το πρώτο κομμάτι ενός μπλογκ. Το θέμα είναι απλό. Μια αδύναμη γυναίκα, που ζεί χωρίς όνειρα, σταμάτησε για ένα λεπτό να κοιτάει, και άρχισε να γράφει για εκείνα που οι άλλοι κρύβουν.
Πριν ξεκινήσω να γράφω για τα γραφικά στιγμιότυπα της ζωής στη χώρα μου, μια φωνή απάθιας με προειδοποιεί οτι αποκλείεται να καταφέρω να αλλάξω κάτι. Σκέφτομαι τον δωδεκάχρονο γιό μου και την ενδεχόμενη ζημιά που θα του προκαλέσει στο μέλλον η “κάθαρση” αυτή της μητέρας του. Ακούω και τη φωνή της μητέρας μου να μου λέει, “αγάπη μου, είναι επικίνδυνα αυτά που κάνεις”. Και προβλέπω και διάφορες άλλες κατηγορίες, οτι θα θεωρηθώ υποχείριο της CIA. Ο φύλακας μέσα στο κεφάλι μου σπάνια επιτρέπει τα λάθη, αλλά ο τρελός με τον οποίο μοιράζεται τον χώρο δεν με αφήνει να τον ακούσω. Έτσι τελειώνω το πρώτο μου ηλεκτρονικό μήνυμα, και με αυτό γεμίζω επιτέλους την άδεια σακούλα.


Η έκθεση περιλαμβάνει έργα απ' όλες τις θεματικές ενότητες του σημαντικού εκπροσώπου του Μαγικού Ρεαλισμού στην Ελλάδα, που διακρίνονται για τον επικό και συμβολικό τους χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, η ευρεία θεματολογία του χωρίζεται στις ενότητες: "Ρομαντικός και Μεσαιωνικός Κύκλος", "Ο κόσμος των Αγγέλων", "Μεταμορφώσεις", "Αλληγορικός-Παγανιστικός Κύκλος", "Μυθολογικός Κύκλος" και "Αρχαϊκά", καθώς και σχέδια με μολύβι. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στον "Ιστορικό Κύκλο" του καλλιτέχνη, με πυκνής γραφής και επικών διαστάσεων ελαιογραφίες, που αναπαριστούν μεγάλες στιγμές της παγκόσμιας ιστορίας. Χρησιμοποιώντας την δύναμη των συμβόλων στους πίνακες του, άλλοτε αποκαλύπτει τους κρυφούς κώδικες της αλληγορίας και του μεταφυσικού κι άλλες φορές μεταφέρει τον θεατή στον χώρο του έπους και του ηρωισμού.
Ο Γιάννης Νίκου είναι μια πολύπλευρη δημιουργική προσωπικότητα και το έργο του βασίζεται και αντικατοπτρίζει σπουδές ευρέως καλλιτεχνικού φάσματος, στη ζωγραφική (Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας), τη σκηνοθεσία και την ηθοποιία (Σχολή Θεάτρου και Κινηματογράφου Αθηνών), την κλασσική μουσική (κλασσική κιθάρα), το ψηφιδωτό, καθώς και τη φωτογραφία. Έχει πραγματοποιήσει εκθέσεις σε πολλές πόλεις του εξωτερικού, όπου ζούσε επί σειρά ετών (Γερμανία και Ιταλία) και επανειλημμένα έχει βραβευτεί και διακριθεί. Έργα του κοσμούν μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.
Πρωταγωνίστησε στην πολιορκία του Αρκαδίου. Οι οπλαρχηγοί που βρίσκονταν στην μονή, προεξάρχοντος του ηγούμενου Γαβριήλ και με τη σύμφωνη γνώμη της Χαρίκλειας Δασκαλάκη, η οποία συμμετείχε στα συμβούλια, αποφάσισαν να αντιταχθούν στην επίθεση του Μουσταφά Πασά μέχρις εσχάτων. Πλάι στο γιο της Κωνσταντίνο, πολεμούσε ακατάβλητη και εμψύχωνε με το θάρρος της τους άλλους. Ξαφνικά εχθρική σφαίρα πληγώνει το γιό της. «Για τόσο μικρό πράγμα!», του λέει η Χαρίκλεια. Η φωνή της μητέρας δίνει δύναμη και ζωή στο γιο της. Σηκώνεται, παίρνει το όπλο του και αρχίζει πάλι να πυροβολεί. Τα φυσίγγιά τους εξαντλούνται. Η Δασκαλάκη, με απίστευτη ψυχραιμία και θάρρος, ανοίγει την πόρτα του κελιού, τρέχει κάτω από χαλάζι σφαιρών προς το πτώμα Τούρκου στρατιώτη. Παίρνει τα φυσίγγιά του και επανέρχεται.
